نظريه بحرانها و مشاركت سياسي
نظريه بحرانها و مشاركت سياسي
لوسين پاي در بحث خود از توسعه سياسي میگوید كه تمام جوامع، علائم مشتركي از نوسازی بر اساس شاخصهای زير دارند : تقويت مساوات، بهبود کاراییهای سياسي و تمایز گذاری ساختاری. اين شاخصها از نظر لوسين پاي، با افزايش بحرانهایی در جامعه همراه هستند كه برای دستيابی به توسعه سياسي بايد از اين سلسله بحرانها عبور كرد. البته وي براي تحقق توسعه مطلوب در يك نظام سياسي، تقدم و تأخري برای مقابله با اين بحرانها در نظر نمیگیرد. زيرا شرايط اجتماعي و سياسی جوامع گوناگون، از لحاظ قرار گرفتن در مسير هر يك از اين بحرانها متفاوت است. اين بحرانها عبارتند از:
1-بحران هويت: به فرهنگ نخبگان و توده مردم، به صورت احساسات ملي، در مورد سرزمين خويش ارتباط مییابد كه رفته رفته تعارض ميان وفا داریهای قومی و تعهدات ملي را تشديد میکند و مشكلاتی برای وحدت و يكپارچگی در جامعه پديد میآید.
2- بحران مشروعيت : بر اثر اختلافات موجود بر سر رهبری و منبع اقتدار بروز میکند. به گونه اي كه گروه حاكم مجبور به رقابت با گروههای ديگرمي شود و در اين روند، اقتدار حاكميت از طرف توده مردم زير سؤال میرود.
3-بحران نفوذ : به صورت فشارهای وارده بر گروههای حاكم براي سازواري نهادي و ايجاد ابداعات و نوآوریها تجلي مییابد.
4-بحران توزيع : در چارچوب مسائل ايدئولوژيك، منابع فيزيكي و انساني بروز میکند.
5- بحران مشاركت : از سيلان ناگهانی بازيگران جديد در صحنه بازي سياسی ناشي میشود. شمار بازيگران جديد، يك سري تنشها را به دنبال دارد كه از جا نيفتادگي نهادي در وضع موجود حكايت دارد. ترجمان اين وضعيت افزايش سريع گروههای صنفي، باشگاههای احزاب سياسي و ايجاد صورتهای جديدي از روابط سياسي است. اين وضعيت، افزايش سطح تقاضاها را به دنبال دارد و لذا اين نابسامانیها بايد از طريق گسترش حق رأي به تودهها و مواردي از اين قبيل فيصله يابد.
منبع:
-بديع، برتران، (1376 ) . توسعه سياسی. ترجمه احمد نقيب زاده. تهران : نشر قومس.
-قوام، عبدالعلي، ( 1379 ) . چالشهای توسعه سياسي . تهران : نشر قومس .
-نلسون ،جان . ام ،( 1379 ). مشاركت سياسي . واينر و هانتينگتون ،درك توسعه سياسي . ترجمه پژوهشكده مطالعات راهبردي . تهران : انتشارات پژوهشكده مطالعات راهبردي .